Week 3 Internet en auteursrecht

Deze week werd het hoorcollege verzorgd door Tim Kuik van stichting Brein. Wanneer je zijn naam googled merk je dat er veel ophef over deze man en zijn stichting is gemaakt. Hoe meer je leest, hoe benieuwder je wordt naar deze man. In zijn hoorcollege legt hij uit welk werk zijn stichting verricht en wat hun doelstelling is.

You never really are going to eliminate the problem, but what you hope to do is stop its
Growth (Rodman&Vanderdonckt, 2006, p. 246)

Bovenstaand citaat zou een duidelijk antwoord zijn op het waarom achter initiatieven als stichting Brein. Dit klinkt blijkbaar simpeler dan het is, want als er gevraagd wordt naar de motivatie van stichting Brein en in het speciaal naar die van Tim Kuik, dan blijf ik met enkele vragen zitten. Hoewel het in eerste instantie een waterdicht en duidelijk verhaal lijkt en meneer Kuik ook op iedere vraag een weerwoord heeft, is er niet veel duidelijk geworden. De antwoorden zijn vaak inhoudelijk ontwijkend en leiden niet tot een antwoord. Zo is het nog niet helder wat precies de motivatie achter stichting Brein is. Natuurlijk is er een deel van de muziek wereld die er onder lijdt. Dit hoeft naar mijn idee geen probleem te zijn, want wanneer het duidelijk is dat er in de muziekwereld minder te verdienen valt dan voorheen, kan iedere beginnende artiest voor zichzelf de keuze maken of hij/zij toch door wil gaan in dit vak. De muziekindustrie is niet de enige die heeft te maken met een recessie. Bovendien blijft een succesvolle muzikant in totaal ruimschoots bovengemiddeld verdienen, geen reden tot paniek dus. Er zou wel gekeken moeten worden naar muziekmaatschappijen als Sony en Philips. Zolang ze zelf DVD en CD branders verkopen hebben ze niet het recht te klagen over de illegale download mogelijkheden (Rodman & Vanderdonckt, 2006).
Een ander opvallend punt is dat muzikanten allemaal het recht hebben om elkaars singles te kopiëren, zelfs wanneer het nummer er door verpest wordt (McLeod, 2005).

Buiten dat de motivatie in mijn ogen niet duidelijk is, heb ik ook op inhoudelijk vlak wat aan te merken op het werk van stichting Brein. We leven in de 21e eeuw en hierin hebben we eenmaal te maken met ontwikkelingen. Natuurlijk is dit soms lastig en zelfs ongewenst, maar we zijn er vooral blij mee. Wat is dan de reden waarom deze ontwikkeling zo onder vuur ligt? Er moet zeker gekeken worden naar de risico’s van ontwikkelingen, maar in dit geval is er geen maatschappelijk belang bij het tegenhouden van downloaden. Muziek, games, films etc. worden op deze manier juist voor iedereen toegankelijk. Mochten er toch problemen ondervonden worden met deze ontwikkeling, is het aan de muzikanten/artiesten om hier bezwaar tegen aan te tekenen. Wanneer aan Tim Kuik gevraagd wordt waarom hij dit werk doet en niet de artiesten zelf, zegt hij dat stichting Brein in het leven is geroepen door artiesten. Stel dat dit waar is, dan blijft het voor mij nog een raadsel wat het belang van meneer Kuik in dit gebeuren is. Bovenstaande quote zou een realistisch doel kunnen zijn, maar daarmee verandert er niets aan het bestaande download circuit. Hier moet dus mee om kunnen worden gegaan. Er kan gedacht worden aan een vrijwillige bijdrage voor iedere download. Denk hierbij aan een bijdrage tussen bijvoorbeeld 1 cent en 100 euro. De echte muziekliefhebbers zullen hun waardering laten blijken wanneer ze een goed album downloaden. Op deze manier is het voor iedereen mogelijk om goedkoop aan singles en albums te komen en hebben de muzikanten een extra meetpunt waaruit blijkt hoezeer zij gewaardeerd worden door hun publiek. Dit zorgt voor een extra drempel voor de muzikanten, maar op deze manier weten ook zij zeker: wanneer ze geld verdienen, hebben ze het écht gemaakt.

Het hoorcollege van Tim Kuik was op zijn minst zeer bewogen. Juist omdat ik het op geen moment met hem eens ben geweest was het zo interessant om naar te luisteren. Wat ik wel frustrerend vond is dat hij geen enkel relevant antwoord heeft gegeven. Hij was duidelijk getraind in het beantwoorden van vragen die ook nu weer gesteld werden, maar er is geen enkel verhelderend antwoord gegeven.
__________________________________________________
G. B. Rodman & Vanderdonckt, C. “Music for nothing or, I want my MP3”. Routledge: London, 2006.

K. McLeod. Confessions of an Intellectual (Property): Danger Mouse, Mickey Mouse, Sonny Bono, and My Long and Winding Path as a Copyright Activist-Academic. Popular Music and Society 28 (2005): 79-93